Superfoods

Superfood… Ik vind het één van de belachelijkste nieuwe woorden van de afgelopen tien jaar. En met concurrenten als swaffelen, ontvrienden, selfie, frietchinees en tentsletje wil dat wel iets zeggen. Maar toch zijn we allemaal wel gevoelig aan de beloftes die superfoods ons maken. Mogen we hoopvol zijn? Of is het toch gewoon gebakken lucht?

De lokroep van superfoods

‘Superfood’ is een misleidend woord. Alsof dat ene voedingsmiddel zoveel waardevoller is dan allerlei anderen. Alsof je ineens supergezond en superfit en supermooi gaat worden door superveel van dat ene superfood te eten.
En toch geloven we er stiekem allemaal wel een beetje in. Want wij, moderne mensen met onze snelle levens en onze voortdurende stressjes, wij houden van quick fixes. Wij houden van makkelijke, instant oplossingen.
Wij horen graag dat we een heel jaar lang mogen brassen en het beest kunnen uithangen, zolang we in de lente maar een weekje detoxen. Wij horen ook graag dat een vitaminekuurtje ons wel weer de nodige energie zal geven, want elke dag fruit en groenten eten is toch wel lastig. Wij horen graag dat we in enkele weken die kilo’s kunnen verliezen die we jaren aan een stuk verzameld hebben. Wij horen graag dat we supplementen kunnen nemen om beter te slapen, om daarna supplementen te nemen om fitter en vitaler te zijn. Wij horen graag dat één eetlepel simpele superzaadjes per dag ons er weer helemaal bovenop zal brengen. Wij geloven heel graag in zo’n dingen. Want het zou ongelooflijk fantastisch zijn als ze ook effectief waar zouden zijn. Maar ’t is zoals het het gezonde verstand zegt: ‘Als het te mooi is om waar te zijn, dan is het dat meestal ook.’

De wetenschap achter superfoods

Tot op vandaag is er weinig tot geen wetenschappelijk bewijs voor de miraculeuze werking van al die supervoedingsmiddelen. Reclamemensen zijn wild met de superfood-kaart beginnen zwaaien, niet wetenschappers.
Ik ben niet tegen chiazaadjes, gojibessen, spirulina en bijenpollen. Hoegenaamd niet. Ik vind ze een verrijking, een ontdekking en een leuke afwisseling. Niet meer, niet minder. Ik koop graag nieuwe voedingsmiddelen! Gewoon omdat ik nieuwsgierig ben naar de smaak en textuur. Niet naar eventuele magische krachten.
Zo vond ik het opzwellen van chiazaadjes een ware ontdekking! Ze zijn daarom een vaste waarde geworden in mijn ontbijtzadenmixSpirulina verraste me dan weer door zijn hoge eiwitgehalte: superhandig voor een after-workout-smoothieGojibessen vind ik niet erg lekker. Punt. Hennepzaad vind ik geen enkele meerwaarde hebben qua smaak noch voedingswaarde ten opzichte van pompoen- en zonnebloempitten. Ook die relatie was dus maar van korte duur. Bijenpollen spreken zo hard tot mijn verbeelding dat ik ze zeker nog ga uitproberen. En een heel lange lijst andere superfoods zal hoogstwaarschijnlijk nooit in mijn keukentje belanden.

Lang leve gewoon

Ik ben er heilig van overtuigd dat consequent gezond eten en leven de enige, weinig spectaculaire sleutel is voor een goede gezondheid. De sleutel die wijzelf in handen hebben althans. Onze genen en Het Lot hebben jammer genoeg ook nog van alles in de pap te brokken.
Ik doe mijn best om genoeg te slapen en regelmatig te leven. Ik ga enkele keren per week lopen en doe net wat te weinig krachtoefeningen. Ik hou van fietsen en wandelen. Ik ben verslaafd aan groenten en fruit en ik ben zuinig met ongeveer al de rest. Ik probeer dingen die me stress geven te mijden en ik lach zoveel mogelijk. En ik geniet van mijn gezonde levensstijl. Niks gaat tegen mijn zin. Als ik geen goesting heb om te lopen, dan loop ik niet en als ik heel veel zin heb in een stuk applecrumbletaart, dan eet ik een stuk. Ik ben de doodgewone saai- en voorspelbaarheid zelve. En ik vind dat prima zo. Ik laat die shotjes tarwegras dus graag aan de hipsters van deze wereld. Ik ben meer een broccoli kind of girl.


Profielfoto met bril en tools zwart-wit voor grid (649x800)Als dit artikel je kon boeien, dan zijn de volgende stukken ook wel iets voor jou:

 

Hit enter om te zoeken of Esc om te sluiten