Pasta met pompoensaus

Tortiglioni met butternutsaus

Dertig weken ben ik nu zwanger, maar heel veel vreemde cravings heb ik nog niet gehad. De 85% cacao chocolade die ik altijd zo graag at, krijg ik niet meer binnen en ik kan wel heel de dag door fruit eten. Maar daar stopte het tot hiertoe min of meer. Nu ik in mijn derde trimester zit, voel ik echter dat mijn lichaam wat meer nodig heeft. Om heel specifiek te zijn: koolhydraten! Of misschien komt het wel gewoon door het intreden van de herfst 🙂 Want heel wat niet-zwangere vriendinnen hebben net zo’n zin in carbs als ik. Lekker, gezellig, vullend herfsteten, waar je blij van wordt.

Geen idee of je de tel bij houdt, maar pasta maak ik niet zo vaak klaar. Zeg maar, nagenoeg nooit. Om de eenvoudige reden dat ik niet zo’n liefhebber ben van het genre. Níét omdat het een verboden product zou zijn, of iets in die aard. Als ik kies voor koolhydraten neig ik veel meer naar volkorenbrood, kikkererwten, linzen en havermout. En letterkoekjes 🙂 (Die zwangerschaps-craving was ik even vergeten.) Pasta in het algemeen kan me dus gewoon weinig plezieren maar er is één uitzondering: tortiglioni. Don’t ask me why. Die dikke, holle, gedraaide staafjes vind ik gewoon een beduidend leukere beet hebben dan alle aanverwanten. Het slaat nergens op, ik weet het, maar het is wat het is 🙂 Ik was dan ook echt enthousiast toen ik een nieuwe, bio, volkoren tortiglioni in de pasta-afdeling van Delhaize zag staan: Armando Il Tortiglione op basis van volkoren tarwe en haver. Nog nooit ergens tegengekomen! Naast de tortiglioni, biedt Armando in hetzelfde gamma ook nog pappardelle (nog zo’n bijzondere, heerlijke vorm) en spaghetti aan.

Deze pasta’s bevatten superveel vezels: 10 g per 100 g! Ge-wel-dig en helemaal zoals het hoort, want de gemiddelde Belg eet nog steeds veel te weinig vezels (18 g per dag in plaats van het aanbevolen minimum van 25 g per dag), terwijl deze voedingsbestanddelen zo’n belangrijke rol spelen in onze gezondheid. Veel meer daarover kan je lezen in mijn nieuwe boek, Karola’s Kitchen – elke dag gewoon gezond 🙂 Naast vezels bevat de Armando volkoren tortiglioni 11,3 g eiwitten per 100 g. Pasta wordt vaak puur als een koolhydraatbron beschouwd, maar – zoals dat met alle voedingsmiddelen het geval is – bevat nog allerlei ander voedzaams. Zoals een mooie portie eiwitten dus 🙂

Ik combineer deze tortiglioni met pompoen en nog meer pompoen, omdat het nu eenmaal herfst is en ik een pompoen-addict ben. Daarnaast gaat er nog venkel in, veel knoflook, spinazie en salie. Pasta met verdere alleen maar groenten, maar oh zo lekker. Smakelijk!

Pasta met pompoensaus

Ingrediënten voor 3 à 4 personen:

1 butternutpompoen (zo’n 1,2 à 1,4 kg)
6 sjalotten
1 grote venkel
4 dikke tenen knoflook (met schil)
1 rode chilipeper
2 el rijstolie (zie tips)
2 tl kurkuma
2 tl gedroogde oregano
4 takjes verse tijm (optioneel)
2 tomaten
1 el appelciderazijn
125 à 150 ml water
4 à 6 el sojaroom
2 à 3 grote handenvol jonge spinazie
een grote handvol verse salieblaadjes
320 g Armando volkoren tortiglioni
versgemalen zwarte peper en zeezout (naar smaak)

Voor de afwerking (optioneel):
hazelnootolie of walnootolie
versgeraspte Parmezaanse kaas of verkruimelde feta (zie tips)

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 220 °C.

Was de butternutpompoen grondig, maar schil hem niet. Schep de pitjes eruit met een lepel en snijd de pompoen in hapklare stukken (= stukken die je in één keer in je mond kan steken).
Verwijder de schil van de sjalotten en snijd ze in grote stukken. Verwijder de stelen van de venkel, snijd de knol in kwarten en vervolgens in dikke reepjes.

Schep alle groenten op een bakplaat. Besprenkel met de rijstolie en strooi er de kurkuma en oregano overheen. Rits de tijmblaadjes van de takjes en strooi ze over de groenten. Kruid met voldoende versgemalen zwarte peper en grof zeezout en schep goed om tot de kruiden en olie alle groenten bedekken.

Laat de knoflookteentjes in hun velletje zitten. Verwijder enkel het bovenste topje. Duw de knoflooktenen tussen de groenten. Snijd de chilipeper in de lengte in twee en verwijder de zaadjes en zaadlijsten. Leg beide helften ook tussen de groenten. Plaats 30 minuten in de oven (omscheppen hoeft niet).

Spoel intussen de spinazie en zet opzij. Spoel ook de salie, hak fijn en zet opzij.

Kook de tortiglioni beetgaar, volgens de aanwijzing op de verpakking (9 minuten), in een grote kookpot. Giet af en doe de pasta opnieuw in de pot.

Als de ovengroenten klaar zijn, is het tijd om de butternutsaus te maken. Zet de oven intussen op 180 °C.

Haal de knoflooktenen en chili van tussen de groenten en doe ze in een foodprocessor (verwijder hierbij de schil van de knoflook). Schep vervolgens een derde van de groenten in de processor. Verdeel de spinazie over de overgebleven groenten op de bakplaat en zet nog 5 minuten in de oven.

Verwijder de groene kern van de tomaten, hak ze in grote stukken en voeg ze, samen met de appelciderazijn, de sojaroom en 125 ml water bij de groenten in de foodprocessor. Mix tot je een gladde saus bekomt. (Doordat er enkel groenten in gaan en geen boter of zetmeel, behoudt de saus een klein beetje een pureetextuur, maar dat is normaal.) Voeg indien nodig nog wat water toe om de gewenste dikte te bekomen en kruid bij met versgemalen zwarte peper en grof zeezout, naar smaak.

Schep de saus bij de tortiglioni en voeg ook de salie toe. Schep om. Verdeel de pasta over vier borden. Schep de geroosterde groenten om en verdeel over de pasta. Druppel er tot slot wat hazelnoot- of walnootolie overheen.

Tips:

Salie en pompoen passen ongelooflijk goed samen. Het is bijna een even klassiek duo geworden als basilicum en tomaat. En terecht! Salie heeft een uitgesproken smaak maar geef dit heerlijke kruid alsjeblieft een kans. Een andere gerecht waarin ik pompoen en salie combineer, is de Pompoen en raapjes uit de oven met salie, blauwe kaas en hazelnoten.

Je kan deze pasta afwerken met wat versgeraspte Parmezaanse kaas of verkruimelde feta om ‘m vullender te maken. Voor mij persoonlijk is het combineren van pasta en kaas een te zware belasting voor mijn spijsvertering. Manlief echter vond dit gerecht “Héérlijk!” maar die Parmezaanse kaas was voor hem wel een must.

Rijstolie kan je zorgeloos verhitten tot 240 °C. Het is daarom de olie die ik gebruik in alle recepten die een hoge temperatuur vragen. Gebruik geen olijfolie voor dit gerecht. Deze heeft namelijk een rookpunt van 180 °C en vormt toxische verbindingen bij hogere temperaturen.


– Deze blogpost kwam tot stand in samenwerking met Delhaize –

Hit enter om te zoeken of Esc om te sluiten